تحقیق مقاله ترجمان البلاغه ۵۷ صفحه ادبیات فارسی پرفسوراحمد آتش : احمد آتش ، در سال 1917 به دنیا امد و در سال 1966 م در گذشت ،او ادیب و ایران‌شناس معروف کشور ترکیه است . وی در آغچاکوی در ناحیه ی بیرجیک زاده شد .. تحصیلات ابتدایی را در مَرْعَش و تحصیلات متوسطه را در قونیه به پایان رساند .اتش درسال 1935م وارد مدرسه ی عالی استانبول شد و در گروه آموزشی زبان و ادبیات ترکی دانشکده ی ادبیات استانبول به تحصیل مشغول شد . آتش در باره ی ...
تحقیق مقاله خراسان شمالی ۲۲ صفحه جغرافیا و برنامه ریزی شهری استان خراسان شمالی نگین سر سبزشمال شرق ایران پس از ارائه لایحه دولت آقای محمد خاتمی با مصوبه نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی و تایید شورای نگهبان در بهار سا ل1383رسما به عنوان یکی از استانهای کشور ایران تاسیس گردید. خراسان شمالی با 28/100کیلومتر مربع وسعت و850000نفر جمعیت دارای 6شهرستان (بجنورد . اسفراین .شیروان . جاجرم . مانه و سملقان و فاروج ) 15بخش 40دهستان و بیش از 1000 ...
تحقیق مقاله پارسه ( تخت جمشید ) Persepolis ۱۳ صفحه گردشگری و توریسم هخامنشیان همچون نیاکان خود عادت به کوچ کردن داشتند ، و معمولاً همه سال را در یک جا به سر نمی‌بردند، بلکه بر حسب اقتضای آب‌و‌هوا، هر فصلی را در یکی از پایتخت‌های خود سر می‌کردند. در فصل سرما ، در بابل و شوش اقامت داشتند ، و در فصل گرمی ِهوا به همدان می‌رفتند که در دامنه کوه الوند بود و هوای تازه و خنکی داشت . این سه شهر « پایتخت » به معنی اداری و سیاسی و اقتصادی بودند، اما دو شهر ...
تحقیق مقاله بدیع ۵۷ صفحه ادبیات فارسی مقدمه بدیع چیست؟ بدیع چنانکه قدما گفته اند علمی است که از وجوه تعیین کلام بحث می کند و از ما بدیع مجموعه شگردهایی است (با بحث از فنونی) است که کلام عادی را کم و بیش تبدیل به کلام ادبی می کند و یا کلام ادبی را به سطح والاتری (از ادبی بودن یا سبک ادبی داشتن) تعالی می بخشد. مثلا مهم ترین عاملی که به این کلام سعدی حیثیت ادبی بخشیده است آوردن لفظ (خویش) به دو معنی مختلف است (جناس ...
تحقیق مقاله تخت جمشید ۴۲ صفحه تاریخ تخت جمشید (Ttakht -e- Jamshid) نام محلی پایتخت داریوش بزرگ است؛ که از لحاظ وسعت، عظمت و شکوه، مهمترین مجموعه باستانی هخامنشی در ایران است. این مجموعه بی نظیر در دامنه کوه رحمت (کوه مهر)، در مقابل جلگه مرودشت و 55 کیلومتری شمال شرقی شیراز قرار دارد. یونانیان و به تبع آنها اروپائیان، گاهی آنرا "پرسه پلیس"، "پرسَپُلیس" (با کسر "پ" اول، فتح "سین" اول و ضم "پ" دوم) یا "پرسپولیس" ...